จดหมายจากธรรมทายาทนานาชาติ IDOP รุ่นที่ 12 ตอน...บียองเจ ลูกชายยอดกตัญญู ผมโชคดีที่ได้เกิดในครอบครัวของชาวพุทธ และเติบโตที่เกาหลี จนอายุได้ 12 ปี ก็ไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส โดยคุณแม่ส่งผมไปพักอยู่กับคุณป้า ซึ่งท่านเป็นผู้นำของศูนย์ชาวพุทธซอน(เซ็น)ในฝรั่งเศส ทำให้ผมได้สัมผัสกับชีวิตนักบวชจากคนในครอบครัวตั้งแต่ยังเด็กเลยทีเดีย
ที่วัดบางพึ่ง จังหวัดสมุทรปราการ ยอดผู้สมัครบวชพุ่งไปถึง 170คน ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะท่านพระครูสันตจิตตานุโยค เจ้าอาวาสวัดบางพึ่ง ท่านได้ลุยชวนชายแมนแมนบวชด้วยตัวท่านเอง และเปิดกุฏิเจ้าอาวาสเป็นที่รับสมัคร
ยิ่งเมื่อเดือนที่แล้ว ที่เกิดเหตุการณ์สลดขึ้นกับเพื่อนของสามีอีกคน เมื่อเพื่อนไปหยิบของในรถที่จอดอยู่หลังบ้าน แล้วเหยียบถูกงูเห่าแสงจันทร์ งูจึงกัดที่ข้อเท้า ส่วนเพื่อนก็คว้าเสียมมาตีงูจนตาย พร้อมกับตัวเองพิษงูกำเริบ ตายคาเสียม สามีทราบข่าวก็ยิ่งคิดว่า ความตายเกิดได้ทุกเวลา จะรอช้าไม่ได้ ต้องรีบสั่งสมบุญ ปรารภเหตุนี้สร้างบุญใหญ่อีกค่ะ โดยตัดสินใจปิดกองโมดูลทันที เมื่อวันธรรมชัย
พระเทพสุวรรณโมลี (สอิ้ง สิรินันโท) มีนามเดิมว่า สอิ้ง อาจสน์สถิตย์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 4 มกราคม พ.ศ.2477 บ้านท่าไชย ต.หัวโพธิ์ อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี อุปสมบท เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ.2498 ณ พัทธสีมาวัดท่าไชย
วันนี้คือวันสำคัญอีกวันหนึ่งที่มีการเดินธุดงค์ผ่าใจกลางเมือง ทำให้ปลื้มไปทั่วกรุง ทั้งภาครัฐและเอกชนจัดเต็มทุกส่วนงาน ทำให้ในวันนี้กรุงเทพมหานครกลายเป็นพุทธมหานครอย่างแท้จริง
“อยู่ดีๆโยมแม่ก็กลายเป็นองค์พระแก้วใสมีสีฟ้าเข้มเหมือนสีน้ำทะเล...ผมเห็นองค์พระชัดมาก”
หลังจากทำบุญนี้ไปแล้ว อยู่ๆก็เกิดอัศจรรย์อย่างสุดๆอีก จนแทบจะไม่อยากเชื่อ
ผมคือหลวงตาที่ใครหลายคนพูดถึง วันนี้ผมขอโอกาสมาเล่าความในใจและเหตุการณ์สุดปลื้มในช่วงโค้งสุดท้ายก่อนจะชิตังเมให้หลวงพ่อและนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกได้ฟังกันครับ
เรื่องราวแสดงผลของความแตกต่างในการทำบุญในพระพุทธศาสนากับการทำบุญแบบสงเคราะห์โลก...ชายคนหนึ่ง ชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลกแต่ไม่ชอบไหว้พระ เขามีความคิดว่า ทุกศาสนาก็สอนให้คนทำความดี ละเว้นความชั่ว ถ้าคนเรามีคุณธรรมประจำใจ มุ่งแต่ทำความดี ถึงแม้จะไม่นับถือศาสนาใดเลยก็ได้...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญทอดกฐิน ผ้าป่า สร้างพระประธานในวัดหลายแห่ง...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสอง เป็นอย่างไร...
